نم نم بارون

Daye (2004) دايه (مادر)

Bu başıma gelenleri sayamam این بلاهایی که سرم اومده رو نمی تونم که بشمارم

Hiçbir kalbi kırmamışım kıramam هیچ دلی رو تا حالا نشکستم و نمی تونم که بشکونم

Yokluğunda yandı gönlüm kavruldu در نبودت دلم سوخت و آتش گرفت

Daye sana doymamışım doyamam دایه از تو سیر نشدم و نخواهم شد

Yaban elde neler geldi başima در سرزمین غربت چه ها که اومد بر سرم

Düşüendükçe aklar düştü saçıma تا اونجا که به ذهن بیاد سفیدی افتاد بر موهام

Hep zalimer çıktı benim karşıma تماما" ظالمان مقابلم قرار گرفتند

Zulüen geliyorum le daye از سختیها میام دایه

Uzaklardan geliyorum ledaye از دوردستها میام دایه

Ölümlerden geliyorum le daye از فنا ها میام دایه

Belalaraden geliyorum le daye از بلاها میام دایه

Ben o eski ben değilim le daye من دیگه اون آدم قدیمی نیستم دایه

Nerde o eski günlerim le daye کجاست اون روزهای گذشته دایه

Zaman geçti çok değiştik le daye با گذشت زمان خیلی تغییر کردیم دایه

Boz bulanık seller gibi akmadım مثل سیل زمین رو ویران نکردم

Ateş olup insanlari yakmadım یا آتشی نشدم که مردم رو بسوزونم

Hiç kimsenin yuvasını yıkmadım کسی رو خونه خراب نکردم

insanlıktan ayrılmadim le daye دایه نتونستم که از انسانیت جداشم

Vefasiz بی وفا (2004)

Bir vefa bekleme geçen zamandan انتظار وفا از روزگار گذشته نداشته باش

Mevsimler vefasız yıllar vefasız فصلها بی وفا،سالها بی وفا

Bir umut bekleme منتظر یک امید نباش

Sevdadan aşktan از عشق، از دوستی

Seviyorum diyen diller vefasız زبونهایی که میگن دوست دارم،بی وفا هستند

Gün gelir göِnülde solar çiçekler داره روزی می رسه که گلها درون دل می خشکه

Yalana karışır bütün gerçekler تموم حقایق با دروغ آمیخته میشه

Sevenler gideni boşuna bekler عاشقها بیهوده انتظار رفتگان را میکشند

Yolcular vefasız yollar vefasız مسافران بی وفا و راه ها بی وفا

Bir dünya düşünki vefadan yoksun بفهم که دنیا خالی از وفاست

ömrünü verdiğin dostlar vefasız دوستانی که عمرت رو پاشون گذاشتی بی وفایند

Bir hayat düşünki sevgiden yoksun بفهم که زندگی خالی ازمحبته

Canını verdiğin canlar vefasız کسانی که براشون جون دادی، بی وفایند

Gün gelir göِnülde solar çiçekler داره روزی می رسه که گلها درون دل می خشکه

Yalana karışır bütün gerçekler تموم حقایق با دروغ آمیخته میشه

Sevenler gideni boşuna bekler عاشقها بیهوده انتظار رفتگان را میکشند

Yolcular vefasız yollar vefasız مسافران بی وفا و راه ها بی وفا

^{Belalim عزيزم
Yine hasretli bir güne دوباره به یه روز پرحسرت
Giriyorum hayalinle با خیالت وارد میشم
Aklımdan çıkmıyorsun belalım از ذهنم بیرون نمیروی
Sensiz geçen akşamlarda شبهای که بدون توبگذره
Yine başım belalarda بازم در رنج و درد به سر می برم
Mutlumusun oralarda belalım در اونجا آیا خوشبختی عزیزم
Belalım عزيزم
Yaban çiçeğim گل صحرایم
Belalım عزيزم
Aşkım gerçeğim عشقم ، حقیقتم
Belalım عزيزم
Tek sevdiceğim تنها عشق من
Belalım ah... yaralım مصیبت زدۀ من ، رنج کشیدۀ من
Sevdiğim dert ortağımsın عشق من تو شریک رنجهام هستی
Hazanımsın baharımsın sen benim tek varlığımsın پاییز و بهارم تو هستی هستیه من تو هستی
Sensiz geçen akşamlarda شبهای که بدون توبگذره
Yine başım belalarda بازم در رنج و درد به سر می برم
Mutlumusun oralarda belalım در اونجا آیا 
خوشبختی عزیزم
Belalım عزيزم}